Basis voor communicatie met je kinderen

 

Als ouder wil ik niets liever dan dat mijn kinderen goed uit de verf komen. Wat ik daarvoor nodig heb was mij niet duidelijk toen ze geboren werden. Wel werd mij al snel duidelijk dat ik aan een zoekproces begonnen was die niet alleen met hen maar zeker heel veel met mij te maken had. ‘Ik kan mijn kinderen niet verder brengen als wat ik zelf heb bereikt, als persoon, als mens’ ‘Zijn zij niet mijn ‘grootste leermeesters’?Hieronder geef ik 8 punten die Thomas Gordon grondlegger van ‘Effectief omgaan met kinderen’, uitsprak tijdens een van zijn redes. vliegerspel

1. Het is van belang dat je een bepaalde mate van acceptatie voelt voor de ander, liefst zoveel mogelijk. Hoeveel dat is weet ik niet precies maar ik weet wel dat het waarschijnlijk nooit onvoorwaardelijk is. Hoe meer ik het gedrag van de ander kan accepteren hoe beter het is voor zijn groei, zijn ontwikkeling. Soms zal ik veel en soms zal ik weinig acceptatie voelen. Om een ‘redelijk accepterend’ persoon te kunnen zijn, moet ik een behoorlijk tevreden en zelfstandig persoon zijn. Hoe afhankelijker ik van de ander ben, des te vaker zal zijn gedrag mij teleurstellen en maken dat ik weinig acceptatie voel.

2. Ik moet bereid zijn, vast van plan zijn om meer accepterend te zijn. Dat zal de relatie bevorderen. Om dat te bereiken kan ik twee dingen doen. Ik kan de omgeving zodanig veranderen, dat de kans kleiner wordt dat ik het gedrag van de ander niet-acceptabel vind (bijvoorbeeld het huis zo inrichten, dat de kinderen er rustig hun gang kunnen gaan).  Of ik verander mijzelf op de een of de andere manier in een meer accepterend persoon. Of ik kan allebei doen.
open communicatie

3. Ik moet mijn acceptatie zo goed kunnen overbrengen, dat de ander die ook echt voelt.Dit houdt niet alleen actief luisteren in, maar ook de moed om mijn genegenheid te tonen door mijn ervaringen te delen, de ander aan te raken of op andere manieren ‘mijzelf te geven’.

4. Ik moet me bewust zijn van mijn niet-accepterende gevoelens als ik deze heb. Als de  ander zich gedraagt op een manier die mij hindert, moet ik niet doen alsof ik dat  accepteer, terwijl ik dat in feite niet doe.

5. Als ik mij niet accepterend voel en ik kan noch mijzelf, noch de omgeving veranderen,  moet ik bereid zijn de ander te vertellen hoe ik mij voel, in de hoop dat het conflict opgelost kan worden.

6. Ik moet bereid zijn om in een conflict geen macht te gebruiken om de ander een  oplossing op te leggen. Met andere woorden: ik moet met mezelf afspreken , dat ik weiger een autoritaire aanpak te gebruiken.

7. Ik moet bovendien bereid zijn, niet toe te geven aan de ander met tegenzin en wrok, omdat ik weet, dat dikwijls ’o.k., jij wint’ zeggen, uiteindelijk tot vijandigheid en zelfs afwijzing van de ander leidt.

8. Ik moet bereid zijn om overleg te gebruiken bij het oplossen van conflicten en me deze vaardigheden meer eigen te maken.overleg

Voor mij sprak hier voornamelijk het eigen bewust wording uit. Het belang van mijn zelfkennis. Weet ik van mijzelf wanneer ik het gedrag van mijn kind wel of niet accepteer. Als ik dat van mijzelf weet kan ik open en eerlijk naar mijn kind zijn.

Wat spreekt er voor jou uit deze acht punten?

Jouw ervaring of mening kan een punt van herkenning voor iemand anders zijn en een ‘kwartje laten vallen’. Ik nodig je hierbij uit je reactie te geven in het commentaarblok.

Vind  je deze informatie ook waardevol voor andere ouders? Stuur ‘m dan door via facebook, twitter of linkedin.

Op de rust, harmonie en samenwerking in jullie gezin!

Maria Simons

Facebooktwittergoogle_pluslinkedin

Comments

  1. Maria says:

    Start van mijn blog. Hier wil ik graag waardevolle informatie gaan geven zodat ouders, gezinnen, grootouders ermee vooruit kunnen in de communicatie met de kinderen.

    missie: bijdragen aan een betere wereld door ouders te helpen harmonie in hun gezin te creëren.

Speak Your Mind

*